Τιμωρείται για ένα έγκλημα που δεν έκανε και κάποιοι το φόρτωσαν στις πλάτες του για να σώσουν τα τομάρια τους.
Πέντε χρόνια τώρα η πολιτική - οικονομική - πνευματική ελίτ της χώρας παρακολουθεί με απάθεια έως και ευχαρίστηση την σφαγή του λαού, την οποία η ίδια προκάλεσε
Όλοι μαζί τα φάγαμεκαι πολλά άλλα τέτοια εξωφρενικά ακούμε καθημερινά από "ανθρώπους" που βρίσκονται μέσα στο Ελληνικό κοινοβούλιο, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται αυτό.
Εθελοντική εργασία
Όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει
Το μνημόνιο είναι ευτυχία
Οι φτωχοί παίρνουν λάθος αποφάσεις
Ο ηλεκτρισμός δεν είναι κοινωνικό αγαθό
Το σύστημα υγείας δεν μας χωράει όλους
Έχουμε υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης
Άνθρωποι φτωχοί θυσιάζονται και με το αίμα τους ανακεφαλαιώνονται ελλείμματα τραπεζών. Ελλείμματα που δημιούργησε η ελίτ κλέβοντας τον πλούτο της χώρας και βγάζοντας τον στο εξωτερικό.
Τα χρήματα Ελλήνων που βρίσκονται σε τράπεζες του εξωτερικού είναι υπερδιπλάσια της αξίας του χρέους που έχει η χώρα. Και δεν μιλάμε για νόμιμα χρήματα. Μαύρα και αφορολόγητα είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία.
Ποιος είναι ο κάτοχος αυτών των λογαριασμών; Ο φτωχός, ο χαμηλόμισθος; ο χαμηλοσυνταξιούχος; ο άνεργος; Όχι φυσικά. Αυτοί όμως είναι που καλούνται να πληρώσουν τη ζημιά που έκανε η ελίτ στη χώρα.
Την παράλογη ανισότητα της εφαρμογής των μέτρων προς αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα καταδεικνύει έρευνα του Ιδρύματος Hans Böckler. Οι αριθμοί δείχνουν ότι το χάσμα είναι αγεφύρωτο, με τους φτωχότερους Έλληνες να έχουν επιβαρυνθεί φορολογικά στα χρόνια της κρίσης κατά 337% ενώ οι εύποροι κατά 9%.Το ένα τρίτο των Ελλήνων ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας και εξαθλίωσης. Χιλιάδες νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο αδυνατούν να αντεπεξέλθουν ακόμη και στις πιο βασικές ανάγκες.
Η χώρα τεμαχίζεται και πωλείται αντί πινακίου φακής. Η νεολαία μεταναστεύει.
Η σημερινή κυβέρνηση αποφάσισε(από σπόντα*) να δώσει την ευκαιρία στον λαό να διεκδικήσει ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό του, τα παιδιά του, την πατρίδα του. Με ένα δημοψήφισμα να πει ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ και να ακουστεί μέχρι τις Βρυξέλλες. Τι πιο καθαρό, τι πιο δημοκρατικό.
Σύσσωμη η ελίτ αποφάνθηκε ότι το δημοψήφισμα είναι πραξικόπημα. Ο σεβασμός στη λαϊκή βούληση είναι πραξικόπημα. Η προσπάθεια ενός λαού να διεκδικήσει το δικαίωμα του στη ζωή είναι πραξικόπημα. Και προσπαθούν με όλα τα μέσα να το ανατρέψουν.
Κάποιοι βέβαια πιο πονηροί, αντιλαμβανόμενοι την βλακεία των προηγούμενων αντί να κάνουν και αυτοί αναφορά σε πραξικόπημα, προσπάθησαν να μας πείσουν ότι το δημοψήφισμα είναι άκυρο ή παράνομο ή δεν υπάρχει κανένας λόγος να διεξαχθεί. Δεν αποκλείεται να καταφέρουν μέχρι το τέλος να το ακυρώσουν γιατί διαθέτουν δύναμη και χρήματα.
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας δήλωσε ότι θα παραιτηθεί αν απειληθεί η θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Είναι αυτός ο άνθρωπος πρόεδρος όλων των Ελλήνων ή πρόεδρος του χρηματιστηρίου Αθηνών;
Ο Αρχιεπίσκοπος, ο θρησκευτικός ηγέτης όλων των Ελλήνων να τάσσεται ανοιχτά υπέρ του ευρώ!!!
Ας μη γελιόμαστε. Η Ευρώπη ούτε ασφάλεια προσφέρει στην Ελλάδα ούτε διαφωτισμό. Μια ευμάρεια προσφέρει στην ελίτ της χώρας. Ευμάρεια όμως που δεν οφείλεται στο νόμισμα αλλά στην μεγάλη κοινωνική ανισότητα που υπάρχει στη χώρα μας και που ενισχύεται από την κυρίαρχη ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού που αυτή τη στιγμή επικρατεί στην Ευρώπη. Το αποτέλεσμα είναι οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Η Ελλάδα, όπως σημειώνει το bertelsmann-stiftung.de, υποφέρει από το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων (αγγίζει το 60%), την ταχεία αύξηση του κινδύνου φτώχειας, ένα σύστημα υγείας που χτυπήθηκε από τα μέτρα λιτότητας, τις διακρίσεις έναντι των μειονοτήτων και ενός χρέους - βουνό ως υποθήκη για τις επόμενες γενιές.
δείκτης κοινωνικής δικαιοσύνης
Το πιο εξευτελιστικό όμως επιχείρημα για να αποτραπεί το δημοψήφισμα και που δυστυχώς χρησιμοποίησε η ελίτ χωρίς καμία ντροπή και συναίσθηση της θέσης της είναι το ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΔΙΧΑΣΜΟ.
Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Είναι διχασμός η προσπάθεια ενός φτωχού ανθρώπου να σωθεί την ώρα που του βάζουν ένα μαχαίρι στον λαιμό;
Και δεν είναι διχασμός να του λένε κάτσε να σε σφάξουμε για να σωθούμε εμείς; Πλήρωσε εσύ που δεν έχεις, για να μην πληρώσουμε εμείς που έχουμε;
Αντί να προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον λαό και να γελοιοποιούνται καθημερινά δεν θα ήταν πιο λογικό όλοι αυτοί οι δήθεν δημοκράτες φιλοευρωπαϊστές να αναλάβουν το κόστος της κρίσης και των μνημονίων; Είναι οι ίδιοι αυτοί που δεν πληρώνουν φόρο και απαιτούν να πληρώσει ο φτωχός και ο άνεργος χαράτσι για το σπίτι του για να τον πετάξουν στα παγκάκια και στα συσσίτια. Αυτό δεν είναι διχασμός;
Ένα άλλο γελοίο επιχείρημα - ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Αν εσύ ρε φίλε έχεις κάποιο όφελος από την Ευρώπη, είναι δικαίωμα σου να υποστηρίζεις την παραμονή της χώρας μας στην Ευρώπη.
Και αν εγώ έχω ζημία είναι δικαίωμα μου να υποστηρίζω την έξοδο μου από την Ευρώπη. Δημοκρατία έχουμε και στη δημοκρατία τις αποφάσεις τις παίρνει η πλειοψηφία. Ερωτήθηκε ποτέ ο λαός αν επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρωζώνη; ΟΧΙ. Τον βάλατε όμως. Ερωτήθηκε αν επιθυμεί την έξοδο; ΟΧΙ. Του φορτώσατε το χρέος σας όμως για να μην διακυβευτεί η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη σας.
Γιατί ποτέ δεν απευθύνεστε ευθέως στον λαό;
Γιατί το δημοψήφισμα είναι πραξικόπημα.
Ο λαός μπορεί να ανατρέψει τα συμφέροντα σας.
Αυτή είναι όλη η αλήθεια.
Μέσα από ένα εκλογικό σύστημα πελατειακής λογικής που νοθεύει τη λαϊκή εντολή και παραπλανά και εκμαυλίζει τους ψηφοφόρους εξυπηρετείτε χρόνια τώρα τα συμφέροντα της ολιγαρχίας σε βάρος του λαού και της χώρας. Δεν φτάσαμε τυχαία στην χρεωκοπία και δεν ήταν μόνο οικονομική η χρεωκοπία. Χρεωκόπησε η "δημοκρατία" σας.
(*) (Για να τα λέμε όλα. Σύριζα ψήφισα.) Το δημοψήφισμα ανακοινώθηκε όταν οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν και η κυβέρνηση δεν είχε άλλο δρόμο από το να παραιτηθεί ή να εφαρμόσει ένα νέο σκληρό μνημόνιο.
Αν από την αρχή των διαπραγματεύσεων η κυβέρνηση έβαζε σαν όρο στους θεσμούς ότι η όποια τελική συμφωνία προκύψει από τις διαπραγματεύσεις θα περάσει από την έγκριση του λαού, θα της έβγαζα το καπέλο. Όμως δεν έγινε έτσι.
Σε κάθε περίπτωση, μας δόθηκε από σπόντα μια ευκαιρία να δηλώσουμε με τρόπο δημοκρατικό την αντίθεση μας στην πολιτική που καταστρέφει τις ζωές μας. Το ΟΧΙ δεν είναι ένα απλό όχι στη λιτότητα. Είναι ένα ΟΧΙ ενάντια σε αυτούς που επιχειρούν με ψυχολογική βία και τρομοκρατία να καταλύσουν τη δημοκρατία και το δικαίωμα μας να αποφασίζουμε για την ίδια μας τη ζωή. Είναι ένα ΟΧΙ στη διεφθαρμένη και διαπλεκόμενη πολιτική-οικονομική-πνευματική ελίτ της χώρας. Είναι ένα ΟΧΙ στη χούντα των πτωχευμένων δυνάμεων του χθες. Είναι ένα ΟΧΙ στη διαιώνιση της σκλαβιάς μας και στο ξεπούλημα της χώρας μας. Είναι τέλος ένα ΟΧΙ που το χρωστάμε στην επόμενη γενιά.
Αν αυτό το ΟΧΙ δεν είναι βροντερό, είμαστε τότε άξιοι της μοίρας μας.
