Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε να διακινείται από τους πολιτικούς εκπροσώπους της διαπλοκής ένα σενάριο μιας μεγάλης οικουμενικής κυβέρνησης.
Μιας κυβέρνησης που θα κρατούσε το τρένο στις μνημονιακές ράγες που θα σφαγίαζε δηλαδή τον λαό, που θα ξεπουλούσε τη χώρα χωρίς το άγχος του πολιτικού κόστους, των κομματικών και εσωκομματικών προστριβών.
Μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ που θα έδινε σε όλους τη δυνατότητα να εμβαπτιστούν. Μνημονιακούς Αντιμνημονιακούς. Να εξυγιανθούν από τις αμαρτίες τους.
Σε αυτή την άποψη προσχωρούν εμμέσως πλην σαφώς και κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί όταν δηλώνουν δημοσίως ότι "αν μας ζορίσουν θα πάμε σε εκλογές", ξέρουν πολύ καλά ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο διάσπασης του κόμματος προεκλογικά. Ανάλογα με τη στάση που θα κρατήσει η ηγεσία του.
Τι θα πει στον κόσμο; Αναγκαζόμαστε να πάμε σε εκλογές γιατί προέκυψαν νέα δεδομένα που δεν μας επιτρέπουν να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα μας; Και άρα
ζητούμε ξανά την ψήφο του λαού για να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα - ή - για να έρθουμε σε ρήξη με τη Γερμανική Ευρώπη;Θα πρέπει τότε η ηγεσία να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό το καυτό δίλημμα. Δεν μπορεί να το αποφύγει με "δημιουργική ασάφεια" όπως έκανε στις προηγούμενες εκλογές και κέρδισε.
Συνεπώς η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και με δεδομένο ότι όλα τα κόμματα είναι αποδυναμωμένα οδηγεί αναγκαστικά σε οικουμενική κυβέρνηση με τη συμμετοχή πολλών κομμάτων. Που σημαίνει πιστή εφαρμογή του μνημονιακού προγράμματος χωρίς έλεος.
Για να πάρουμε μια ιδέα του τι μας περιμένει σε αυτή την περίπτωση, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει στην Ισπανία ή στην Πορτογαλία και να το πολλαπλασιάσουμε επί τρία επί τέσσερα επί πέντε γιατί εμείς έχουμε να διανύσουμε μεγαλύτερες αποστάσεις για να προσαρμοστούμε σε αυτά που απαιτούν οι "Ευρωπαϊκοί θεσμοί". Θα μας πετάξουν όλους από τα σπίτια μας, θα μας κάνουν μετανάστες. Δεν θέλουν να καταναλώνουμε για να μην εισάγουμε. Οι πιο τυχεροί και όσοι επιβιώσουμε θα απολαμβάνουμε μισθούς και συντάξεις Βουλγαρίας. Θα μας εξοντώσουν με κάθε τρόπο για να πετύχουν δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Θέλουν να πάρουν πίσω τα λεφτά που μας δάνεισαν μετατρέποντας μας σε τριτοκοσμική αποικία και εκμεταλλευόμενοι τους οικονομικούς μας πόρους. Κάτι ανάλογο που είχαν επιχειρήσει επι Γερμανικής κατοχής με εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες θύματα από την πείνα. Δε θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους. Δυστυχώς οι Έλληνες ξεχνάμε γρήγορα...
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να επιτρέψει σε καμία περίπτωση ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Έχει τον λαό μαζί του, έχει την στήριξη μιας άνετης πλειοψηφίας στην κοινωνία και αν προκύψει κάποιο αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις με τους "θεσμούς" οφείλει να ενημερώσει τον λαό και να ζητήσει τη γνώμη του με δημοψήφισμα. Τι πιο δημοκρατικό. Τι πιο αριστερό. Γιατί κάποιοι πασοκόμυαλοι βουλευτές του τρέμουν στην ιδέα της διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος; Γιατί αποφεύγουν ακόμη και να το αναφέρουν; Ποιόν φοβούνται; Τον λαό; Και ποιόν προστατεύουν; Το κεφάλαιο;
Το ερώτημα στο δημοψήφισμα δεν μπορεί να είναι είναι "ευρώ ή δραχμή" Αυτό είναι ψευτοδίλημμα. Ο λαός θέλει να ζήσει με στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Δεν τον ενδιαφέρει τι νόμισμα έχει η χώρα αλλά αν έχει νόμισμα στην τσέπη του. Ένα είναι λοιπόν το ερώτημα.
Εξυπηρέτηση του χρέους και της συνέχισης της μνημονιακής πολιτικής που το συνοδεύει ή δήλωση αδυναμίας εξυπηρέτησης του με ότι αυτό συνεπάγεται;Και ας αποφασίσει ο λαός για την τύχη του. Ας δώσει τη δύναμη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που εμπιστεύεται να εφαρμόσει πολιτική που εκπορεύεται από τον ίδιο τον λαό και όχι μέσω δηλώσεων ή δήθεν δημοσκοπήσεων των κέντρων διαπλοκής και των εκπροσώπων της που νοθεύουν τη λαϊκή βούληση.
Και στο φινάλε ας αναλάβει η Ευρωπαϊκή ένωση να διαχειριστεί την τύχη μιας χρεωκοπημένης Ευρωπαϊκής χώρας και όχι μιας χώρας που προσποιείται ότι δεν έχει χρεωκοπήσει και δεσμεύεται να εξυπηρετήσει ένα χρέος που οδηγεί σε γενοκτονία του πληθυσμού της.
