Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις πρόσφατες εθνικές εκλογές με τη δέσμευση του προς τον λαό ότι θα αλλάξει το μείγμα της καταστροφικής πολιτικής που επιβλήθηκε από τους δανειστές στην προηγούμενη αποτυχημένη κυβέρνηση και που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή της οικονομίας μας, την αύξηση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ αλλά και μια πρωτοφανή σε διαστάσεις ανθρωπιστική κρίση.
Συγκεκριμένα δεσμεύτηκε για τη μείωση της άγριας λιτότητας, τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Μάλιστα ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δεσμεύτηκε σε συγκεκριμένα μέτρα και είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ότι θα υπάρξει οπωσδήποτε διαγραφή χρέους αλλιώς δε θα μπορέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα του. Είχε πει επίσης ότι η προηγούμενη κυβέρνηση δεν μπορούσε να διαπραγματευτεί γιατί ήταν "μιζαρισμένη".
Μετά την εκλογική νίκη η νέα κυβέρνηση προχώρησε σε επαφές και διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα και τις ηγεσίες των κρατών μελών. Με την ολοκλήρωση αυτών των επαφών προέκυψε το εξής αποτέλεσμα :
Δεν υπάρχει διαγραφή χρέους που ήταν το πρώτο ζητούμενο δεν υπάρχει συμφωνία για τερματισμό της λιτότητας και τέλος για τη ανθρωπιστική κρίση ανακοινώθηκε ένα πρόγραμμα που υποτιμά τη νοημοσύνη μας. Παράλληλα παρατηρούμε κάποια πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να εισαγάγουν νέους όρους στο πολιτικό λεξιλόγιο του κόμματος, όπως "Ευρώ πάση θυσία" και "Έντιμος συμβιβασμός" . Επιχειρούν μάλιστα να παρουσιάσουν αυτές τις θέσεις ως διακύβευμα των εκλογών που προηγήθηκαν. Ότι δηλαδή οι ψηφοφόροι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ για να παραμείνει η χώρα στην ευρωζώνη.
Δηλαδή ο μη προνομιούχος, ο χαμηλόμισθος, ο φτωχός, ο άνεργος, ο εξαθλιωμένος που αποτελούν τον κύριο κορμό των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν έχουν ούτε ένα ευρώ στις τσέπες τους και στερούνται βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πήγαν στις κάλπες με το δίλημμα ευρώ ή δραχμή και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ γιατί εγγυόταν την παραμονή της χώρας στο ευρώ, το οποίο ευρώ εγγυάται τη συνέχιση της ευημερίας τους.
Και σύμφωνα με την ίδια λογική, κάποιος που θα ήθελε να ρισκάρει την έξοδο μας από το ευρώ είχε κι άλλες επιλογές στην κάλπη. Και ποιές ήταν αυτές οι επιλογές; Να ψηφίσει αυτός που δεν πιστεύει στον κομμουνισμό, ΚΚΕ; ή να πετάξει την ψήφο του σε κάποιο μικρό κόμμα που δεν είχε καμία ελπίδα να μπει στη βουλή;
Και στο φινάλε αν ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαταλείπει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις περί διαγραφής χρέους και τερματισμού της λιτότητας και των υφεσιακών μέτρων ή μεταθέτει αυτές τις δεσμεύσεις σε ένα μέλλον αόριστο προσδοκώντας να αλλάξει η πολιτική της ΕΕ και να ωριμάσουν οι συνθήκες, σε τι διαφοροποιείται από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις; Μήπως και οι σαμαροβενιζέλοι δεν ήθελαν να μας κρατήσουν στην ευρωζώνη; Δεν ήθελαν διαγραφή χρέους και τερματισμό της λιτότητας; Ποιός τυφλός δεν θέλει το φως του και ποιός πολιτικός δεν θέλει να κάνει παροχές;
Όλα αυτά είναι ψευτοδιλήμματα. Η πραγματικότητα είναι μια. Ο λαός θέλει να ζήσει με αξιοπρέπεια. Να έχει το σπίτι του, το μεροκάματο του, τον γιατρό του, την οικογένεια του. Το ζητούμενο είναι να έχει αυτά τα πέντε έξι στοιχειώδη αγαθά και όχι τι σόι νόμισμα θα έχει στην τσέπη του. Το νόμισμα δεν είναι αυτοσκοπός αλλά το μέσον που θα του προσφέρει αυτά τα αγαθά.
Άρα το πραγματικό δίλημμα είναι "θα ζήσουμε ή θα θυσιαστούμε" στο όνομα ενός χρέους που δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρώσουμε και που μας καθιστά σκλάβους μέσα σε μια Γερμανική αποικία; Ή μήπως είναι τόσο μεγαλόψυχος αφέντης η Γερμανία που θα μας χαλαρώσει τα δεσμά αν δεν επαναστατήσουμε;
Δεν είναι το νόμισμα το πρόβλημα μας αλλά η αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους. Μας υποχρεώνουν να πουλήσουμε όλη την Ελλάδα, να θάψουμε κάθε ελπίδα μελλοντικής Εθνικής ανάκαμψης για να εισπράξουμε πέντε δις, την ώρα που χρωστάμε πάνω από τριακόσια. Έχει κανένα νόημα;
Έχει κανένα νόημα να μας ζητάει η εφορία να πληρώσουμε λεφτά που δεν έχουμε; Να ζούμε χωρίς τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα; Να στέλνουμε στην εξορία τα νέα παιδιά και να γινόμαστε χώρα συνταξιούχων με χρεωκοπημένα ασφαλιστικά ταμεία; Θα μειωθεί έτσι το χρέος; Αστεία πράγματα...
Είμαστε ένα οικόπεδο όπου ζούνε δυο γεροντάκια τα οποία υποθήκευσαν το οικόπεδο τους για να εξασφαλίσουν ένα δάνειο που θα τους επιτρέψει να βγάλουν το υπόλοιπο της ζωής τους. Με τον θάνατο το οικόπεδο περνάει στην τράπεζα. Αυτή είναι όλη η αλήθεια και αυτό τον στόχο έχουν τα μέτρα που μας επιβάλλουν. Να σταματήσουν τον κύκλο της ζωής για να αρπάξουν το οικόπεδο.
Η ελπίδα είναι τα παιδιά Αλέξη όχι τα γερόντια...
